Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч гэж юу вэ?
Солонгосчуудын хувьд шөл бол зүгээр нэг шингэн хоол биш, харин хоолны ширээний “зүрх” нь юм. Jjigae, Guk, Tang гэж ангилагддаг эдгээр хоолнууд нь цагаан будаа болон олон төрлийн хачиртай (Banchan) төгс зохицож, хүний биеийг дотроос нь дулаацуулж, сэтгэл санааг сэргээх онцгой увдистай байдаг. Хүн олон байсан ч гайхалтай чимээгүй байсан. 3-р гарцын яг хажууд.
Солонгосчуудын шөлөнд хандах хайр ба түүх
Би анх Сөүл-д очихдоо хүмүүс яагаад халуун зун хүртэл буцламгай халуун шөл уугаад байгааг огт ойлгодоггүй байлаа. “Халууныг халуунаар” гэх тэр сонин философи нь… за за, сүүлдээ дасчихдаг юм билээ. Солонгосын түүхийг харахаар энэ соёл нь аргагүй юм билээ. Эрт дээр үед хоол хүнс ховор байх үед багахан мах, ногоог олон хүнд хүртээмжтэй болгохын тулд ус нэмж чанадаг байснаас энэ бүхэн эхэлсэн гэдэг. Одоо бол энэ нь соёл, “сэтгэл засах” хоол болжээ. Би Сөүл-ийн нэгэн жижиг гудамжинд, яг л 14:30 цагийн орчимд (хүмүүс татарсан байх үед) Kimchi-jjigae анх идэж байснаа тод санадаг. Тэр үед хамар цоргисон исгэлэн үнэр, халуун тогоонд пал пал хийн буцлах чимээ… үнэхээр гайхалтай байсан! Гэхдээ анхаарах зүйл нь, зарим газар дэндүү халуун ногоотой байдаг тул “жаахан бага халуун ногоотой” гэж хэлэхгүй бол хэл түлэгдэх аюултай шүү.
Шөл үү, зутан уу? Ялгааг нь хэрхэн таних вэ
Тэгэхээр, Jjigae ба Guk хоёрын ялгаа юу вэ гэж үү? За, миний ажигласнаар бол усны хэмжээнд л хамаг учир байгаа юм. Jjigae бол илүү өтгөн, ус багатай, яг л манайхны өтгөн зутан шиг атлаа дотроо маш их ногоо, махтай. Харин Guk бол илүү шингэн, ус ихтэй байдаг. Би анх Doenjang-jjigae захиалаад ирэхэд нь “Энэ чинь ерөөсөө шөл биш, соус юм биш үү?” гэж гайхаж байлаа. Гэхдээ тэр өтгөн, гүн амтыг нь мэдэрмэгц л яагаад солонгосчууд үүнд тийм их дуртай байдгийг ойлгосон. 8,000-12,000 воны хооронд хэлбэлзэх эдгээр хоолнууд нь үнэндээ хамгийн хямд хэрнээ хамгийн сэтгэл ханамжтай хоол болдог.
Бүс нутгийн онцлог ба миний анхны сэтгэгдэл
Солонгос орноор аялахад муж болгоны шөл өөр өөрийн гэсэн онцлогтой. Үнэндээ бол нэг ижил нэртэй хоол ч газар газраа өөр амттай байх нь бий.
- Busan-д очвол заавал идэх ёстой хоол бол Dwaeji-gukbap. Би үүнийг 9,000 воноор идэж байсан, маш хямд бас цатгалан болгодог.
- Харин Jeonju-д очвол шошны соёолжтой шөл (Kongnamul-gukbap) алдартай.
- Сөүлд бол илүү зөөлөн амттай Seolleongtang (үхрийн ясны шөл) ихэвчлэн өглөөний хоолонд тохиромжтой байдаг. Солонгосчууд шөлийг идэхдээ цагаан будаагаа шууд шөл рүүгээ хийж иддэг нь амтыг нь улам бүр тодотгож өгдөг юм билээ. Гэхдээ би хувьдаа будаагаа шөлөндөө бага багаар дүрж идэх нь илүү дээр гэж боддог. Нэг удаа би будаагаа тусад нь идэж байтал хажуугийн ширээний нэгэн ах “Хүүе, ингээд хольж идвэл илүү амттай” гэж зөвлөж байж билээ. Хамгийн гол нь халуун дээр нь идэх хэрэгтэй, хөрчихвөл тэр гоё амт нь алга болчихдог сул талтай. Дулаахан уур амьсгал тухтай байсан.
Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч-д зориулсан шилдэг газрууд
Үнэнийг хэлэхэд, Зарим хүмүүс тусдаа идэх дуртай байдаг ч, жинхэнэ амтыг нь мэдрэхийн тулд будаа шөл хоёрыг хольж, дээр нь кимчи тавиад идэхэд л хангалттай. Солонгос шөлийг идэх хамгийн зөв арга бол ердөө л халуун аягатай будаагаа шөл рүүгээ шууд хийх юм. Халуун ногоотой шөл хоолойг түлж байгаа мэт санагдсан ч дараа нь нэг л тийм таатай, дотор онгойсон мэдрэмж төрүүлдэг нь үнэхээр гайхалтай. Жуулчид болон орон нутгийнхнаар дүүрэн байсан.
Шөл захиалах болон идэх соёл
Би анх Солонгост очоод Jongno-ийн нэгэн хуучин гудамжинд байдаг gukbap-ны газарт орсноо хэзээ ч мартдаггүй. Тэр үед өдрийн 2 цаг өнгөрч байсан болохоор ресторан жаахан хөл хөдөлгөөн багатай, зөөгч эгч нар хоорондоо чанга чанга инээлдэж байсан нь яг л нэг тийм дотно мэдрэмж төрүүлсэн. Солонгост шөл захиалахад хажуугийн зууш буюу banchan үргэлж үнэгүй ирдэг. Би бүр нэг удаа Myeongdong-д идэж байхдаа нөгөө үнэгүй зуушийг нь гурван удаа нэмүүлж авсан ч зөөгч нь огт дургүйцээгүй, харин ч инээмсэглээд өгч байсан шүү.
- Шөлний үнэ ихэвчлэн 9,000-аас 13,000 воны хооронд байдаг.
- Хэрэв шөл тань хэтэрхий халуун байвал аягатай будааныхаа таглаан дээр бага зэрэг гаргаж хөргөж идээрэй.
- Kkakdugi буюу дөрвөлжин хэрчсэн манжингийн кимчи шөлтэй хамгийн сайн зохицдог тул заавал туршиж үзээрэй.
Согтууруулах ундаатай хослуулах нь
Солонгосчууд бороотой өдөр эсвэл ажлын дараа халуун jjigae эсвэл tang-ыг soju-тэй хамт уух маш дуртай. Надад нэг удаа Gangnam-д gamjatang идэж байхад хажуугийн ширээнийхэн хундага таших чимээ, тэр халуун уур, хоолны анхилуун үнэр үнэхээр гоё санагдаж билээ. Гэхдээ анхаарах зүйл нь, шөл нь халуун бас халуун ногоотой болохоор архитай холиод уухад хурдан согтоох талтай байдаг. Би нэг удаа тэгж байгаад маргааш нь толгой жаахан өвдөж байсан ч, дараа нь дахиад л шөлөөрөө “шартал тайлсан” нь сонирхолтой. Солонгосчууд өөрсдөө ч шөлийг шартал тайлах хамгийн шилдэг арга гэж үздэг юм билээ. , заримдаа тэр шөлний газруудын чимээ шуугиан, хүмүүсийн чанга яриа жаахан төвөгтэй санагдаж магадгүй. Гэхдээ л тэр уур амьсгалгүйгээр Солонгос хоолны амтыг бүрэн мэдэрч чадахгүй юм шиг санагддаг. Зочилсон үедээ, Шөлийг идэхдээ төмөр халбага ашиглах нь хамгийн тохиромжтой байдаг бөгөөд аяга нь халуун байдаг тул гараараа барихаас зайлсхийгээрэй. Тэр шөл буцлах чимээ, халуун уур - энэ бүхэн Солонгосын жинхэнэ амт юм даа.
Улирлын онцлогууд
Солонгос шөл, зутангууд бол зүгээр нэг хоол биш, хүний сэтгэл санааг тайвшруулж, биеийг дулаацуулдаг жинхэнэ “эрч хүчний ундаа” юм. Гайхалтай нь, Халуун ногоотой Kimchi-jjigae эсвэл өтгөн Seolleongtang-ийг будаатай хольж идэхэд ядаргаа шууд тайлагддаг учраас энэ соёл олон улсад маш их танигдаж байна. Цорын ганц дутагдал нь
Дэлхий нийтээрээ яагаад дурлах болов?
, би анх Сөүлд оройн 19:00 цагийн үед ирэхдээ гудамжны жижигхэн ресторанаас ханхлах Doenjang-jjigae-ийн тэр нэг содон үнэрийг хэзээ ч мартдаггүй. Солонгос кинон дээр гардаг шиг тэр халуун уур савссан шөл, хажууд нь өрөөстэй олон төрлийн banchan-г хараад л шууд дурласан. Одоо үед хүмүүс зөвхөн амтыг нь биш, харин тэр эрүүл мэндэд тустай исгэсэн орцуудыг нь үнэлдэг болж. Нэг аяга шөл дунджаар 9,000-12,000 вон байдаг нь үнэхээр боломжийн санагдсан. Гэхдээ заримдаа хэтэрхий халуун ногоотой байдаг нь жаахан хэцүү байж магадгүй шүү. Нэг тийм, хоолой хорсом атлаа дахиад л идмээр санагдаад байдаг юм.
Хамтдаа идэхийн жаргал
Солонгост ганцаараа хооллохоос илүүтэйгээр найз нөхөдтэйгөө том савтай шөл дундаа тавиад идэх нь нэг тийм дотно мэдрэмж төрүүлдэг. Би өөрөө анх Budae-jjigae идэхдээ бүгд нэг савнаас халбагадаж байгааг хараад жаахан гайхсан ч, удалгүй тэр уур амьсгалд нь дасчихсан. Тэр чимээ шуугиан, халбага сэрээний дуу - яг л гэртээ байгаа юм шиг.
- Kimchi-jjigae: Хамгийн түгээмэл, исгэлэн халуун амттай.
- Seolleongtang: Үхрийн ясны цагаан шөл, огт халуун ногоогүй, маш зөөлөн.
- Gamja-tang: Гахайн нурууны мах, төмсний өтгөн зутан. Миний хувьд Seolleongtang хамгийн шилдэг нь、тэр шөлний зөөлөн амт, дотор нь орох гоймон - ёстой гайхалтай. Хувьдаа бол, Зөвлөгөө: Шөлөө идэж эхлэхээсээ өмнө амсаж үзээд давс, чинжүүгээ өөрийнхөөрөө тааруулаарай. Заримдаа гаднаас нь харахад амтгүй юм шиг санагдаж магадгүй, гэхдээ өөрөө амталбал шал өөр болно шүү.
Шөлөөр “засагдах” мэдрэмж
Солонгосчууд архи уусны маргааш Haejang-guk буюу “шарталтын шөл” уудаг нь зүгээр ч нэг заншил биш юм билээ. Нэг удаа би найзуудтайгаа оройжин суучихаад маргааш нь тэр шөлийг ууж үзэхэд - хөөх - бие маань шууд л сэргээд ирсэн. Тэр халуун шөл хоолойгоор давахад гардаг “ааа” гэдэг дууг одоо л ойлгож байна. Шөлний соёл бол Солонгосын өдөр тутмын амьдралын салшгүй хэсэг, ялангуяа тэр завгүй Сөүлийн гудамжинд хурдан атлаа цатгалан хооллоход хамгийн тохиромжтой. Гэхдээ нэг дутагдалтай тал нь, зарим газрууд үнэхээр их хүнтэй, шуугиантай байдаг нь жаахан ядраадаг тал бий. Гэхдээ л тэр амт нь бүгдийг мартахад хүргэдэг дээ. Что-то, шөлгүй хоол Солонгост хоол биш юм шиг санагдах үе ч бий.
Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч-ын ач холбогдол
Солонгос шөлийг идэхэд тусгайлан заасан цаг байхгүй ч өглөөний цайнд Haejang-guk буюу шарталт тайлах шөл, харин үдийн хоолонд халуун Jjigae хамгийн тохиромжтой байдаг. Өвлийн хүйтэн өдрүүдэд ч, зуны аагим халуунд ч солонгосчууд өөрийн гэсэн “халууныг халуунаар” дарах соёлтой байдаг нь сонирхолтой. Бодож байснаас ч илүү сайн байсан.
Өглөө ба өдрийн хоолны сонголт
Би анх Сөүлд ирэхдээ өглөөний 7 цагт гудамжаар алхахад хаа сайгүй шөлний нялуун, өтгөн үнэр ханхалж байсанд их гайхсан. Jongno хавийн нэг жижигхэн, хуучирсан модон ширээтэй газар орж Haejang-guk захиалж идэхэд өдрийн турш эрчим хүчээр дүүрэн байх шиг санагдсан. Үнэ нь ердөө 9,000-11,000 вон орчим байдаг бөгөөд халуун уур савссан аягатай шөл ирэхэд тэр дороо сэргээд л ирнэ. Та яагаад өглөө эрт шөл уух хэрэгтэй гэж бодож байна? Ер нь бол ходоод амраахад хамгийн тустай байдаг юм билээ.
- Өглөө (07:00 - 09:00): Ходоод амраах, хөнгөн шөлнүүд болон шарталт тайлах шөл.
- Өдөр (12:00 - 13:30): Kimchi-jjigae эсвэл Doenjang-jjigae шиг илүү амтлаг, өтгөн зутангууд.
- Орой (19:00-оос хойш): Бусадтай хувааж идэх боломжтой том савтай Jeongol төрлийн шөлнүүд. Оройн цагаар шөл идэхдээ солонгосчууд ихэвчлэн согтууруулах ундаатай хослуулдаг нь надад сонин санагдсан—нэг талаас согтохоос сэргийлж байгаа юм шиг. Орон нутгийнхан хэлэхдээ, Гэхдээ л тэр халуун шөл, хүйтэн ундаа хоёр чинь яг үнэндээ тийм ч сайн зохицол биш байж магадгүй шүү, заримдаа надад хэтэрхий хүнд санагддаг.
Улирал ба баяр ёслолын холбоо
Зуны халуунд халуун шөл ууна гэдэг миний хувьд төсөөлөхийн аргагүй зүйл байсан ч Chobok буюу зуны хамгийн халуун өдөр Samgyetang идэхээр дугаарлаж зогсохдоо энэ соёлыг арай гэж нэг юм ойлгосон. Хөлс цувж байсан ч тэр доторх хүн орхоодой, тахианы махны үнэр үнэхээр гайхалтай. Хүмүүс хөлсөө арчингаа “сэрүүн байна” гэж хэлэхийг сонсоод бүр ч их гайхсан—халуун шөл уугаад сэрүүцнэ гэдэг сонин байгаа биз? Энэ шөлийг идсэнээр нэг нас нэмлээ гэж үздэг нь их хөөрхөн уламжлал юм шиг. Өвлийн жавартай өдөр гадаа явж байгаад дулаахан газарт орж ирэхэд шилэн цонх нь цантсан жижиг гуанзанд Yukgaejang идэх тэр мэдрэмж… Харин Цагаан сараар буюу Seollal баяраар Tteokguk заавал идэх ёстой. Хааяа хэтэрхий халуун байвал амыг минь түлчих гээд байдаг тал бий, гэхдээ л тэр халуун ногоотой амтыг юугаар ч солимгүй. нээрээ л сэтгэл дулаацуулдаг. Солонгосчуудын шөлний соёл бол зүгээр нэг хоол биш, ерөөсөө л амьдралын хэмнэл нь юм байна гэдгийг би тэнд байхдаа л ойлгосон доо.
Орон нутгийн хүн шиг Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч туршлага
Шөлтэй хоолны хамгийн амттайг нь олохын тулд Gwangjang Market эсвэл Jongno-гийн нарийн гудамж руу ороход л хангалттай. Анх очихдоо, Тэндхийн 30-40 жил болсон газруудад жинхэнэ Солонгос амт буюу сэтгэл сэргээм халуун шөлнүүд байдаг юм.
Уламжлалт захын “жинхэнэ” амт
Би Сөүлд ирээд хамгийн түрүүнд Gwangjang Market-ийг зорьсон юм. Өдөр 15:00 цагийн үед очсон боловч хүн ихтэй, шөлний уур савсаад л… Нээрээ, тэр үнэр нь үнэхээр гайхалтай! Маш олон төрлийн Jjigae, Guk байгааг хараад алийг нь идэхээ мэдэхгүй хэсэг зогссон. Ер нь бол зах дээр идэх нь хамгийн сонирхолтой туршлага болдог.
- Gwangjang Market: Эндхийн загасны шөл үнэхээр тасархай бөгөөд үнэ нь ердөө 10,000-15,000 вон орчим байдаг.
- Jongno 3-ga: Гудамжны жижигхэн Ttukbaegi газруудад Kimchi-jjigae идэхэд яг л гэртээ байгаа юм шиг санагдана.
- Namdaemun Market: Эндхийн Kal-guksu гудамж руу заавал ороод үзээрэй, уур амьсгал нь ер бусын. Гэхдээ нэг зүйл хэлэхэд, заримдаа хэтэрхий шуугиантай байдаг нь жаахан тиймхэн. Үнэнийг хэлэхэд, Хүмүүс шахцалдаад л, Ajumma-нууд чанга чанга дуугараад л… Гэхдээ л тэр нь Солонгосын амьдралын нэг хэсэг юм даа. Би тэнд сууж байхдаа хажуугийн хүнтэйгээ санамсаргүй яриа өдөөд амттай шөлөө хуваалцаж идэх нь юу юунаас илүү дулаахан санагдсан. Цорын ганц дутагдал нь
Нууцлаг газрууд ба миний сонголт
Би хувьдаа томоохон сүлжээ ресторануудаас илүүтэйгээр буланд байрлах, цөөхөн хэдэн ширээтэй газруудад дуртай. Нэг удаа Gangnam-ын нэгэн нарийн гудамжинд явж байгаад санамсаргүй Sundubu-jjigae-ний газарт орсон юм. Тэндхийн шөл нь яг л хилэн шиг зөөлөн, халуун ногоо нь яг таарсан гээч. Тэр үед гадаа бороо орж байсан болохоор ч тэр үү, тэр амтыг одоо хүртэл мартдаггүй. Banchan буюу дагалдах зуушнууд нь! Үндсэн хоолоо ирэхээс өмнө ширээ дүүрэн жижиг тавагтай зүйлс өрөхөд нь “Өө, би үүнийг захиалаагүй шүү дээ” гэж хэлэх шахсан. Юу намайг хамгийн их гайхшруулсан гээч? Ер нь бол Солонгост хооллохдоо зөвхөн шөлөө биш, тэр дагалдах амтнуудыг нь сайн мэдрэх хэрэгтэй. Тэр дундаа шарсан загас нь үнэхээр гоё байсан. Гэхдээ зарим алдартай газрууд 20-30 минут хүлээлгэдэг нь жаахан ядаргаатай. Зочилсон үедээ, Би л лав хоолны төлөө тэгж их хүлээх дургүй, гэхдээ амтыг нь үзсэний дараа “хүлээх хэрэгтэй байж” гэж бодогдсон шүү. Бодож байснаас ч илүү сайн байсан. Хүн олон байсан ч гайхалтай чимээгүй байсан.
Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч-ын зөвлөгөө
Солонгос шөлтэй хоол идэхдээ гаргадаг хамгийн нийтлэг алдаа бол аягатай будаагаа шөл рүүгээ шууд бүхлээр нь хийж амтыг нь алдагдуулах, мөн хоолны аягаа гараараа өргөж идэх явдал юм. Үнэнийг хэлэхэд, Эдгээр нь нутгийн соёл болон хоолны зохицолд нийцдэггүй тул анхаарах хэрэгтэй. Миний хувьд,
Захиалга өгөхдөө болон идэх явцад гаргадаг “инээдтэй” алдаанууд
Би анх Сөүлд очоод Myeongdong-ийн нэгэн нарийн гудамжинд байх жижигхэн ресторанд Kimchi-jjigae захиалж байснаа тод санадаг юм. Тэр үед өдрийн 14:00 цаг болж байсан тул хүн багатай, амар байлаа. Халуун төмөр саванд бургилан гарч ирэх шөлний тэр хурц, исгэлэн үнэр одоо ч хамар дээр ирэх шиг болдог. Гэтэл би яарсандаа болоод будаагаа шөл рүүгээ шууд бүгдийг нь асгачихсан. Тэр үед ажиллаж байсан ах над руу нүдээ том болгон харахад нь би юу буруу хийснээ ерөөсөө ойлгоогүй. Дараа нь мэдсэнээр, ингэвэл будаа нь шөлөө сорж, амтгүй зутан болгодог юм байна лээ. Солонгосчууд шөлийг эхлээд дангаар нь амсаж, дараа нь будаагаа бага багаар халбагадаж дүрэх эсвэл тусад нь иддэг. Ер нь Солонгост шөлтэй хоол захиалахад 9,000-аас 15,000 воны хооронд байдаг бөгөөд ихэнхдээ маш халуун ирдэг гэдгийг мартаж болохгүй. Би нэг удаа Sundubu-jjigae идэж байгаад хэлээ түлчихсэн, тэр өдрийнхөө амтлах мэдрэмжийг тэр чигт нь алдаж билээ. Тэр халуун уур нүүр рүү цохиод, зөөлөн дүпү нь ам руу орохдоо ямар их халуун байдаг гээч?
Хэзээ ч хийж болохгүй соёлын алдаанууд
Шөлний соёлд бас нэг хатуу дүрэм бий. Тэр нь аягаа хэзээ ч ширээнээс өргөж болохгүй гэсэн үг. Би нэг удаа төмөр аягатай шөлийг Япон маягаар өргөөд уух гэтэл гар маань маш их халууцсан төдийгүй хажуугийн ширээний хүмүүс ч гайхсан харцаар харж байсан. Солонгосчууд халбагыг шөл уухад, харин савхыг зөвхөн хатуу зүйл идэхэд ашигладаг. Энэ нь эхэндээ жаахан төвөгтэй санагдаж магадгүй. Гэхдээ тэр шөлний халуун амт хоолой руу орох тэр мэдрэмж… юутай ч зүйрлэшгүй. Дараах зүйлсийг анхаарахад илүүдэхгүй:
- Солонгост аягатай будаа болон шөлийг заавал ширээн дээр нь байлгаж иддэг.
- Jjigae буюу өтгөн шөлийг дундаа тавиад идэж байгаа үед өөрийнхөө халбагыг шууд шөл рүү хийхээс өмнө зориулалтын том халбага байгаа эсэхийг шалгаарай. Солонгосчууд дундаасаа идэх дуртай ч сүүлийн үед ариун цэвэрт их анхаардаг болсон.
- Banchan буюу дагалдах хачирууд үнэгүй байдаг тул дуусвал айлгүйгээр нэмүүлж аваарай. “Imo-nim” (эгчээ) гээд дуудахад л тэд дуртайяа нэмээд өгнө. Нутгийнхан хэзээ ч яардаггүй, харин тэр амт бүрийг мэдрэхийг хичээдэг нь надад их таалагдсан. Шууд л халуун шөл рүү дайрахаас илүүтэйгээр, эхлээд жижиг хачируудаасаа амсаж байх хооронд шөл чинь идэхэд тохиромжтой хэмд хүрнэ. Гэхдээ заримдаа тэр халуун халуун шөлийг маш хурдан “сороод” уучихдаг хүмүүсийг хараад үнэхээр гайхдаг шүү. Яаж хэлээ түлэхгүй байна вэ? Тийм ээ, товчхондоо зүгээр л дадал юм билээ. Миний бодлоор,
Солонгосын “сэтгэлийн хоол”-той танилцах нь: Хамгийн амттай шөл, жигэний хөтөч-д юуг тэвчих вэ
Солонгост шөлтэй хоол идэхэд үнэ ханш нь ерөнхийдөө 8,000-аас 13,000 вон орчим байдаг. Хондэгийн нэгэн давчуу гудамжинд өдрийн 14:00 цагийн үед орж байснаа санаж байна, Кимчи жигэний халуун ногоотой үнэр хамар цоргиод л… Тэр үед порцын хэмжээг нь хараад үнэхээр гайхсан шүү. Заримдаа бүр цагаан будаа нь дуусвал үнэгүй нэмж өгөх газар ч таардаг юм билээ. Тэр халуун тогоонд буцалж байгаа шөлний чимээ, нүүр рүү цохих халуун уур… Ганцхан шөл захиалахад л хажууд нь дор хаяж 4-5 төрлийн банчан буюу хачир үнэгүй ирдэг нь үнэхээр өгөөмөр санагдсан. Яг л Солонгос айлд зочилсон мэт дулаахан мэдрэмж төрүүлдэг.
- Үнэ: Дунджаар 10,000 вон (ойролцоогоор 25,000-30,000 төгрөг)
- Хачир: Кимчи, шарсан загас, өндөгний ороомог зэрэг нь ихэвчлэн үнэгүй
- Цаг: Үдийн хоолны үеэр (12:00-14:00) маш их хүнтэй байдаг тул арай эрт эсвэл хожуу очих нь зүйтэй
Мах иддэггүй хүмүүст зориулсан зөвлөмж
Цагаан хоолтон хүмүүсийн хувьд? За, жаахан хэцүү дээ. Солонгос шөлний ихэнх нь хатаасан загас эсвэл үхрийн ясны шөлөн дээр суурилдаг болохоор тэр. Гэхдээ гарц бий. Жишээ нь, Дөнжан жигэ (Doenjang-jjigae) захиалахдаа “мах, загасгүй” гэж тусгайлан хэлж үзээрэй. Би нэг удаа найзтайгаа хамт явахдаа ингэж захиалсан юм. Тогооч нь жаахан гайхсан ч гэсэн, дүпү болон ногоо ихтэй, маш амттай шөл гаргаж өгсөн. Гэхдээ нэг зүйлийг анхаарахад илүүдэхгүй, кимчиний шөлөнд загасны соус заавал ордог учраас хатуу цагаан хоолтон хүмүүст тийм ч тохиромжгүй байж магадгүй. Юу гэмээр юм бэ, зүгээр л нэг аяга шөл биш, бүтэн ширээ дүүрэн хоол ирнэ гэдэгт итгээрэй. Порцын тухайд бол Солонгосчууд “Хоншим” буюу өгөөмөр сэтгэлийг маш их чухалчилдаг. Би заримдаа тэр олон жижиг хачирнуудыг нь дуусгаж чадахгүй харамсах үе гардаг юм. Солонгосчууд шөлөө будаатайгаа хольж идэх дуртай байдаг, би ч бас тэр аргаар идэхэд амт нь илүү гүн мэдрэгддэг юм шиг санагдсан. Юу нь хамгийн гоё вэ гэвэл, тэр халуун тогоонд (Ttukbaegi) ирсэн шөл хоол идэж дуустал хөрдөггүй нь үнэхээр янзтай. Гайхалтай нь, Гэхдээ халуун шөлөнд хэлээ түлчихгүй байхыг хичээгээрэй - би өөрөө хэд хэдэн удаа түлж байсан туршлагатай